مثه ذکر گفتن پیر زن ها دمِ اذان ... از غروب تا حالا زیر لب ناسزا ذکر میگم ... مرتیکه دوره افتاده تو مغازه ها ... مغازه دارا تا جایی که امکان داره خم میشن ... یه چیزایی اون میگه ... یه چیزایی اونا میگن ... نشستم تو یه مغازه ای دارم یه کفش عروسکی کرم می پوشم ... همین جوری با مامان رفته بودیم پیاده روی یهو سر از کفش فروشی در آوردیم ... شلوار آدیداس پامه ... آخه آدم با شلوار ورزشی کفش عروسکی میپوشه ... همین طور که داریم میخندیم و اینا مردک میاد تو ... آقای مغازه دار میگه سلام جناب سرهنگ و کلی پاچه خواری بعدش ... مردک زل زده تو چشای من به آقای مغازه دار میگه این خانوما که میان تو مغازه روسریشون داره از سرشون میفته رو به پای شما مینویسیما ... بعد یه نگاه انداخت به همه ی خانومای تو مغازه که مطمئن شه دستشون رفته به روسریشون ... آقای مغازه دار یه چشم گفت و بعد مردک رفت ... آقاهه بعدش میگه "یارو رییس اماکن بوده ... دیوانه ست ... یعنی من به مشتری بگم خانوم روسریتُ درست کن؟ ... میشه اصلا" ... بعد یه یاروی دیگه اومد تو میگه خیلی بازار خوبه اینا هم دوره افتادن فلان ... 

رسیدیم تو کوچه ... همه چراغا خاموشه ... شروع می کنم به غر غر که د×ث ا عوض این که به روسری مردم گیر بدن این چراغا رو روشن کنن که ملّت از ترس نمیرن ... یهو یه چراغ روشن شد ... نمیدونستم بخندم ... بترسم ... گریه کنم ... چی کار کنم ...